آلودگی مواد غذایی و خوراک دام به انواع مایکوتوکسین ها، معضلی است که مدتهای طولانی است، سلامت جوامع بشری را تهدید می کند. افلاتوکسین ها (به ویژه B1) از جمله سموم بسیار خطرناک هستند که اثرات سرطان زایی و جهش زایی آنها اثبات شده است. این ترکیبات به راحتی از خوراک دام وارد بدن دام شده (شیر و گوشت) و از آن طریق (به طور غیر مستقیم) وارد بدن انسان می شوند. این سموم همچنین به طور مستقیم می توانند از طریق مواد غذایی آلوده به سم وارد بدن انسان شوند. با توجه به مقاومت این سموم به انواع فرآیندهای معمول مواد غذایی، بهترین راه کاهش انها، ممانعت از تشکیل انها در موارد غذایی و خوراک دام است (از طریق ممانعت از رشد کپکها).
گیاهان با داشتن متابولیت های ثانویه فراوان، مواد مؤثر اولیه بسیاری از داروها را دارند و می توانند به عنوان یکی از مهم ترین منابع با اثرات ضدباکتریایی و ضدقارچی جدید شمرده شوند (4-6). این گیاهان از طریق تحریک سیستم ایمنی، فعالیت ضد التهابی و ضد اکسیدانی، افزایش هضم و جذب مواد غذایی و فعالیت های ضدباکتریایی، ضدقارچی و ضدانگلی در درمان بسیاری از بیماری ها به کار می روند.
تا کنون مطالعات متعددی درخصوص اثر بازدارندگی و ضد میکروبی عصاره گیاهان انجام شده اما اثر بازدارندگی بر روی تولید سموم آفلاتوکسین کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. در این پروژه محققان اثر عصاره دو گیاه را در غلظتهای مختلف بر روی میزان رشد کپکها و تولید آفلاتوکسین بررسی نمودند. اثرات بازدارندگی این عصاره این دو گیاه بر روی رشد کپک و تولید آفلاتوکسین حاکی از اثربخش بودن آنهاست و از این ترکیبات می توان در تولید خوراک دام استفاده نموده و از این طریق مانع ورود آنها به چرخه غذای انسان شد.
:
پایان یافته
1405/03/10
1405/03/10